Bugun...
eksiliyoruz


MUSTAFA ÖZKE
 
 
facebook-paylas
Tarih: 03-07-2017 08:19

çok geç kalıyoruz!

sevgiyi çoğaltmakta, acıyı

paylaşmakta geç kalıyoruz!

‘gelirim’ deyip gitmiyoruz.

aklımızdan geçeni yapmıyoruz.

hiç bitmeyecek sandığımız yaşam,

kayıp giderken avuçlarımızdan

dostun yüreğine yürek olmuyoruz

 

***

 

ve

kaybettiğimizde en kılcal

damarımıza kadar sarsılıyoruz!

ressam ülker sime ile bir röportaj

yapmıştım. ardından bir telefon

görüşmemiz oldu. ‘hastanedeyim

mustafa bey, annem yoğun bakımda.

şu an onun yanındayım’ demişti.

 

***

 

benim

annem de uzun süre

yoğun bakımda kaldığı için,

ülker sime’nin acısını derinden

hissettim. gitmem gerekiyordu

‘giderim’ dedim, gidemedim.

 

***

 

aradan

bir iki gün geçti.

röportajı güzel bir öyküyle

süslemek istedim. bir kez daha

telefon açtım… sesi, yaşadığı acının

izini ele veriyordu: annemi kaybettik’

öyle sarsıldım ki, çok zoruma gitti.

hastaneye gidip ‘geçmiş olsun’

diyemediğim için kendimden

utandım… siz. dostlarınıza

geç kalmayın ne olur!

 

***

 

demek ki yıllar

çok çabuk geçiyor!

acı bir haber geldi uzaktan

ülker sime’yi de kaybettik

artık annesine kavuştu

artık yok!

 

***

 

ben

ülker sime gibi

annesine çok sadık

pek az anne gördüm!

 

***

 

sizi onun

bir anısı ile

baş başa bırakıyorum:

 

***

 

“yıl 1964 mevsim kış.

yer trt adana radyosu.

ses geçirmeyen yalıtılmış oda.

yalnızca yayın verici odanın

kumanda masasını gördüğüm

iki çift camlı bir bölmenin

arkasında duran masadaki

mikrofona odaklanmış,

akşam bültenini okuyorum.

en ciddi, en inandırıcı

ve en sakin sesimle...

 

***

 

karşımda,

kumanda masasında

başteknisyen haki bey...

anadolu ajansından

önemine göre derlenmiş

satırları ünlendiriyorum. 'çıt '

deseniz binlerce insan işitecek...

laubalilik yok. dil sürçmesi yok!

ama ne oluyorsa oluyor,

satırlar birbirine karışıyor

 

***

 

duruyorum.

kalbim küt küt…

sesim mikrofondan bütün

evrene yayılacak sanki.

önümdeki masa, mikrofonla

birlikte önce sağa, sonra sola

gidiyor. gözlerim kocaman olmuş,

yayın masasındaki baş teknisyene

bakıyorum.

 

***

 

çığlık atmak

istiyorum. o, çok sakin,

kocaman gözlüklerinin

arkasında gülümseyerek,

başıyla' okumaya devam et'

işareti yapıyor. hiçbir şey

olmamış gibi haber

okuyorum!

oysa

‘deprem’ oluyor…”

 

***

 

zekiye

ülker sime’nin

bitimsiz anısına

saygı ile





YORUMLAR

Henüz Yorum Eklenmemiştir.Bu Haber'e ilk yorum yapan siz olun.

YORUM YAZ



FACEBOOK YORUM
Yorum

YAZARIN DİĞER YAZILARI

HABER ARA
SON YORUMLANANLAR HABERLER
ÇOK OKUNAN HABERLER
VİDEO GALERİ
FOTO GALERİ
GÜNDEM'DEN BAŞLIKLAR
YUKARI