ÇOCUKLARIMIZI FİŞTE Mİ UNUTUYORUZ ?
Büşra Keser

Büşra Keser

Çocuk Gelişim Uzmanı ve Aile Danışmanı

ÇOCUKLARIMIZI FİŞTE Mİ UNUTUYORUZ ?

07 Temmuz 2021 - 00:09

     ‘’ Aaa hem televizyon izliyor hem de bir şeyler öğreniyor, aman ne iyi ! , ‘’Ben şu kahvemi  bitirene kadar aman sesleri bana gelmesin ‘’ , Çocuğum misafir var, alın şu tableti sırayla oynayın,  sakın yaramazlık yapmayın . . . ‘’
      Nasıl da güzel yetişiyor  zor zamanımızda. Evet, çekilin! Anne babaların kurtarıcısı ve kahramanı geliyor; ekranlar: televizyon, tablet, telefon, bilgisayarlar…  Yeri  gelince kurtarıcı yeri gelince anne babanın kabusu olup çıkıveriyor. Gelin şimdi biraz okul öncesi  ekran bağımlılığından bahsedelim.
      Çalıştığımız polikliniğe  gelen vakalardan, 10 çocuk hastadan 7-8 tanesi ekran bağımlısı. Yani aslında en çok alınan vakalardan önde geleni  ekran bağımlılığı oluyor.  Araştırmalara göre ekrana fazlaca maruz kalan küçük yaş grubu çocuklarda; düşük dil becerisi,  atipik otizm belirtileri, hayal gücünü  daha az kullanma, şiddete ve saldırganlığa daha  meyilli olma gibi davranış problemleri  olduğu saptanmıştır. Bunların yanı sıra programların arasına yerleştirilen reklamlar ise çocuğu intihara meylettirecek kadar zarar verici olabiliyor.  Gerçek ve hayal olanı ayırt edemeyen 0-6 yaş grubu çocuklar, ekranda izlediklerini gerçek hayatta da uygulama potansiyeline sahiptir.  Kaldı ki zaten 0-3 yaş arası ekran  önerilmemektedir.
     Peki ya pandemi sürecinin getirdiği yasaklar ile birlikte ekrana olan ilgilerin daha da artması ? Hadi biraz onlara hak verelim. Biz de fazlasıyla ekranlara yönelmedik mi? Okulların kapanması, dışarı çıkma yasaklarının olması, bir dönem  parkların dahi  yasaklanması  çocukların alternatifini azalttı. Bunların getirdiği sonuçlar da ekran bağımlılığına zemin hazırlamış oldu.
    Ee hep mi olumsuz bu ekranlar? Hiç mi olumlu tarafı yok? Olmaz olur mu hiç.  Olumsuz  tarafları olduğu gibi olumlu yönleri de var tabii. Ekranlar eğitici, öğretici ve eğlendirici bir araç olarak sınırsız olanaklar da sunabiliyor. Kavramları, sayıları, renkleri,  paylaşmayı, arkadaşlığı vb  birçok şeyi de kavramada yardımcı olan bir araçtır, tabii ebeveynin de çocuğun izlediği programlara eşlik etmesi koşuluyla.  Burada dikkat çekilmesi  gereken bir  diğer  şey de bu teknolojinin kölesi olmamaktır, yani dengeyi sağlamak , dengede kalmaktır.
   Gelin  çocuklarımızı uyuşturan ve koşullayan  ekranları birlikte kısıtlayalım, şiddeti ve saldırganlığı normalleştirmesinin önüne geçelim.  Peki ya nasıl ? Çocuklarımızın vücudunun bir ihtiyacı haline gelen ekranları ‘’ alternatiflerle’’ azaltalım. Ne demiştik  vücudun ihitiyacı haline geliyor, bu yüzden bir anda tamamen hayatlarından çıkarmak zor olacaktır. Bunu kademeli bir şekilde yapacağız, bugün totalde ekrana  4 saat maruz kalıyorsa yarın bu 3 saat olmalı ve yavaş yavaş 1,2 saate sabitlemeliyiz. Alternatifler demiştik. Yazın gelmesi ile beraber hobi kursu sayılarında da artışlar olmaya başladı. Yüzme, basketbol, el işi, enstrüman, resim gibi daha birçok aktif kurslara yönlendirmek hem ekranlardan uzak tutacak, hem yeteneğini ve ilgi alanını keşfetmesini sağlayacak hem de özgüven tazeleyecektir. Ücretsiz verilen gençlik ve halk eğitim kurslarından da faydalanabilirsiniz. Bunun yanında bu ve bunun gibi davranış problemleri için bizlerden danışmanlık alabilirsiniz.
 <[email protected]>
 

YORUMLAR

  • 3 Yorum
  • Bahar Aydın
    3 ay önce
    Yararlı bilgi için çok teşekkürler. Çok güzel ve faydalı bir paylaşım olmuş.
  • Munevver
    3 ay önce
    Harika bir yazı olmuş bura hanim bilgiler için tesekkurler
  • Münevver Güler
    3 ay önce
    Çook doğru Kesinlikle katılıyorum Teşekkür ederiz duyarlılığınız için ve bu konuya dikkat çektiğiniz için