karakter

ben o zaman bir günlük gazetede ayda yetmiş liraya çalışırdım

sabah saat dokuzdan, on ikiye kadar iktisat ve eğitim muhabirliği yapardım, öğleden sonra da adliye muhabirliği

ayrıca her gün bir anket ya da röportaj yazmaya da mecburdum

akşam oldu mu, gazetenin hikayesini, sonra her gün bir fıkra yazardım

gece, radyoları dinler, ankara haberlerini telefonla alır, patron bir yabancı dergiden çevrilecek bir yazı vermişse, gece on ikiden sonra da bu çeviriyi yapardım

arada, vakit kalırsa sekretere yardım ettiğim de olurdu

bütün bunların karşılığında hepsi hepsi yetmiş lira

yetmiş lirayı adama öyle kolay kolay vermezlerdi babıalide o zaman

yağma yok. iki aylık staj diye iki yıl stajyer kadrosunda parasız çalıştırırlardı

***

bu satırlar

aziz nesin’in ‘yedek parça’ adlı kitabından

‘yazıdan karakter tahlili’ başlıklı öyküsü

***

bir zamanlar koyu akpli olup da şimdi mhpnin çikolatasını dağıtanların çok anlayacağı bir dil değil bu

hatta, seçim döneminde kapı kapı dolaşıp da, yerini garantiye aldıktan sonra bir daha dostlarına hiç uğramayan chplilerin hiç değil

iki kez okurlarsa, belki!

aziz nesin döneminde bankamatik yoktu tabii

kopyala yapıştır hiç yoktu

aziz nesin delikanlı adamdı

çünkü gerçek yazardı, ‘kopyala yapıştır’ı ihanet sayardı!

okurdu, kafa yorardı, yazardı

gerçek ustaların emeğini söğüşleyerek ‘yazarım’ diye dolaşmazdı ortalıkta

***

şimdi

bir de ajanslar var

onlar ne gönderirse gazete onu koyar

ne araştıran, ne soran var

ajanstan ne gelirse onu doğru sayar

muhabirliğin de içine ettiler edecekleri kadar

birinin balkondan düşmesini, diğeri intihar yazar!

***

ajans muhabirinin işi de zor

yetmiş lira vermiyorlar ama canlarını alıyorlar

yeri bul, fotoğraf çek, görüntü al, haberi yaz, kamera bir yanda, fotoğraf makinesi bir yanda, kalem bir yanda, kağıt bir yanda, yemeği ayaküstü atıştır, bir de ‘nerde kaldı haber’ diyen müdürünü yatıştır

bir su hortumu eksik omuzlarında

telsizden başka bir haber çıkarsa bir de onu kovala

utanmasalar, sokağa çıkartıp anket yaptıracaklar boş zamanlarında!

***

anlayacağınız

aziz nesin’den bugüne çok şey değişti!

şimdi, ne saat dokuzdan, on ikiye kadar iktisat ve eğitim muhabirliği yapanlar, ne de öğleden sonra da adliyede koşturanlar var!

her yerde işin kolayına kaçanlar

yazdığını bile başkasına okutanlar

başkasının yazdıklarını kendi yazısıymış gibi paylaşanlar

kopyalayıp yapıştıranlar

yapıştırıp kopyalayanlar!

yazdığı bültenin ardından bir daha ‘düzeltme’ yollayanlar!

***

ömründe üç kitap okumadan beş kitap yazanlar

ve imza günlerinde büyük bir yazara sarılıyormuş gibi yanağından öpen ve onu sosyal medyada paylaşan sazanlar!

karakter ağır işçilik

onlarda olmadığı için kızıyorlar

yazdığımı anlamadan kızanlar!