üzerine etme

sabah erken kalkıyor

gözü kapıda

gelecek mi diye bekliyor

sağa bakıyor, sola bakıyor

bastonuna yaslanıyor

bakışları uzaklara dalıyor

gözlüğünü çıkarıp

gözlerini ovalıyor

‘oğlum’ diyor

‘oğlum’

huzurevinde yemek saati yaklaşıyor

***

öğleden sonra

gözü kapıda

gelecek mi diye bekliyor

bir genç geliyor o değil

bir orta yaşlı o değil

arkadaşları evlatlarına sarılıyor

o bastonuna

gözleri uzaklara dalıyor

***

akşama doğru

yanında eşiyle

çıkıp geliyor oğul

hafiften bir sarılıyor

babası sustukça o konuşuyor:

‘eşimle kahvaltı yaptık’

‘sonra alışverişe çıktık’

‘babalar günü ya, eşim bana hediyeler aldı’

‘eve uğrayıp onları bıraktık’

 ‘yemeği dışarıda yedik’

‘seni hatırlayınca ‘çıkıp bir gelelim’ dedik’

‘nasılsın, rahat mısın…’

***

ağzını bıçak açmıyor babanın

kessen bir damla kanı akmaz

oğul konuşuyor;

‘bana bıraktığın evi güzel bir boyattım’

‘tenekede yetiştirdiğin çiçekleri attım’

‘uzun fidanları kısalttım’

‘kümesteki tavukları sattım’

‘bahçeye güzel bir hamak yaptım’

‘yattıkça seni anıyorum’

***

baba dişlerini sıkıyor

oğul konuşuyor:

‘beni okutup adam ettin’

‘evlendirip yuva yaptın’

‘kendini de huzurevine attın’

‘şimdi çok mutluyuz’

‘sen rahat mısın’

***

baba işte

oğlu eşinin yanında mahcup olmasın diye tebessüm edip, boynuna sarılıyor

öyle bir sarılıp kokluyor ki

gözleri buğulanıyor

‘iyi ki geldiniz evlat’ diyor

‘iyi ki geldiniz’

***

gitmeyen bilmez

huzurevinin yemekleri güzel olur!

özellikle tek yenilince!

***

kalkıp yemeğe oturuyorlar

görevli geliyor

oğlu; ‘kuru fasulye olsun’ diyor

‘yanına pilav

üzerine az et’

***

oğlu yine konuşmaya başlıyor:

‘seni buraya getirdiğimiz çok iyi oldu’

‘bak sana çocuk gibi bakıyorlar’

‘yemekleriniz çok güzel’

‘yediğin önünde yemediğin arkanda’

***

oğlunun bu gevşekliği karşısında dayanamayan baba, oğlu gelininin yanında yine mahcup olmasın diye susup,  görevliye dönüyor.

ve yüksek sesle:

‘kuru fasulye’

‘yanına pilav

‘üzerine etme’ diyor

***

‘üzerine etme!’