ayten gökçer, cüneyt gökçer ve çetin tekindor karşımda, ben de sahnedeydim. ilk kez hacettepe üniversitesinde çıktım sahneye, son kez de raif hikmet çam’ın cenazesinde.
‘1453’ün akşemseddin’ini Türkiye unuttu, yazıklar olsun’ diyecektim, vazgeçtim. onun ne kadar yürekli bir insan olduğunu anlattım, tabutunun başında.
***
adana devlet tiyatrosunun sahnesindeyiz
raif hikmet çam son kez çıkıyor, ben ilk…
beni nasıl ankara’ya gönderdiğini, şakir gürzumar ile neden tanışmamı istediğini, sahnede neler yaşadığımı anlattım
sonra salondaki koltukların boş olmasına tepki gösterdim
adana’ya yakışmadı
yıllarca onu tiyatroda izleyen milletvekilleri, bürokratlar, komutanlar, belediye başkanları, politikacılar, üst düzey yetkililer ve sanatçı geçinenlerin hiçbiri cenazede yoktu
eşi, oğlu, akrabaları, oyuncu arkadaşları, yakın dostları, çok seven izleyicileri ve birkaç gazeteci
***
televizyonda günlerce övgüyle söz edilen “fetih 1453” filminin akşemseddin karakterini oynuyordu raif hikmet çam
yani komutanın en yakını, sağ kolu
onlar da ayıp etti
insan, bir sanatçı arkadaşının cenazesine toplanıp gelmez mi?
gelmediler
o filmde reyting rekorları kırsan ne kırmasan ne!
raif hikmet çam’ı tabutunda kırdıktan sonra…
***
ya sabancı’lar
orası hacı ömer sabancı’nın adını taşıyor
o tiyatro sabancıların adıyla anılıyor
daha dün uluslararası adana tiyatro festivalini yaptınız
ki raif hikmet çam o sahneye ömrünü verdi
bir temsilciniz çıkıp gelemez miydi?
***
böyle sanatçılar adana’ya beş beden bol geliyor aslında
çoğu boşuna çekip istanbul’a gitmiyor
değer bilenin yok bu kentte
burada kalan, burada ölüyor
kimsenin ruhu bile duymuyor
***
neyse
raif hikmet çam son provasını yaptı
yine sahnedeydi
bu kez ağlattı
ve perde kapandı!
ışıklar içinde...
Yorumlar
Kalan Karakter: