Barış ve savaş

 “Dünya Barış Günü” bu yıl savaş nidaları arasında kutlandı! Toplumda birçok kişinin aklına dahi gelmeyecek konularda bile kutlama mesajı yayınlayan iktidar partisinin temsilcilerinden Dünya Barış Günü’yle ilgili bir mesajı duymamak oldukça manidar.  Eğer böyle bir mesaj varsa da ben rastlamadım. Aslında her iki durum da sonuç değişmiyor.  Örneğin Başbakan Erdoğan’ın Suriye’ye müdahale ve Beşşar Esad’ın devrilmesi için savaş çağrıları yaparken barıştan söz eden bir ifade kullanması kadar garip bir durum olamazdı.  Savaş nidaları yükselten bir iktidardan Dünya Barış Günü’yle ilgili herhangi bir mesajın ya da dileğin dillendirilmemesi de barış yerine savaş arzusunun tescillenmesinden başka bir anlam taşımıyor. Büyük Önderimiz Mustafa Kemal Atatürk “Zorunlu olmadıkça savaş bir cinayettir” ve “Yurtta Sulh Cihanda Sulh” diyerek barışın ne kadar önemli olduğunu vurgulamış.  Her zamankinden daha fazla barışa ihtiyacımız olan bir dönem yaşıyoruz.  Bugün Ortadoğu’da yaşananlar 3. Dünya Savaşı’nın sinyallerini veriyor.  Emperyalizme karşı yokluklar, ihanetler içinde kurtuluş mücadelesi vermiş bir neslin torunları bugün yeniden savaşın eşiğinde.  Savaştan en fazla canı yanan ülkelerden biri Türkiye. Kurulan Cumhuriyet henüz 100. yaşını bile doldurmamışken bugün barış yerine savaştan söz etmek çok acı. Üstelik, kullandığı atom bombasıyla dünya tarihinde görülmemiş büyüklükte bir kara leke bırakan Amerika’dan kimyasal silah kullandığı iddia edilen Beşşar Esad’a ders vermesini istemek/beklemek oldukça ironik.  Amerika’nın Irak’a nasıl demokrasi (!) getirdiğini artık tüm dünya biliyor.  Mesele demokrasi meselesi değil. Mesele emperyalizmin çıkarları. Ve emperyalizm yine iş başında.  Yani su uyur ama emperyalizm asla uyumaz. Din kılıfıyla kardeşi kardeşe kırdıran emperyalizm geçmişte olduğu gibi bugün de koşar adım hedefine gidiyor. Barış. İhtiyacımız olan tek şey barış. İçeride ve dışarıda barış. Büyük Önder’in dediği gibi “Yurtta Sulh Cihanda Sulh”.