Sormazlar mı?

"Reyhanlı'da 53 Sünni vatandaşımız şehit edildi"
Duyduğumda kulaklarıma inanamadım.
Boğazımda bir yumru.
Konuşmak, yutkunmak zor.
Ne zamandan beri Türkiye’de şehitler mezheplerine göre kategorize ediliyor?
Güneydoğu’da binlerce şehit verdik de bugüne kadar hiç kimse çıkıp şu kadar Sünni şu kadar Alevi şehidimiz oldu demedi.
Reyhanlı’da yitirdiğimiz 53 canımız durup dururken neden mezheplerine göre sınıflandırıldı?
Neden böyle bir sınıflandırmaya ihtiyaç duyuldu?
Hangi anlayışın ürünüdür anlayamıyorum …
Bir Başbakan farklı görüşte, inançta olan insanları karşı karşıya getirecek bu sözleri nasıl söyleyebilir?
Alevileri ötekileştirmekten başka ne işe yarar bu ifade?
Yazık çok yazık.

***
“Şu saatten sonra orada bulunan her kişiyi devlet maalesef terör örgütünün mensubu olarak değerlendirmek zorunda kalacaktır” diye buyurmuş AB Bakanımız.
Oyunu aldıkları yüzde 50’nin dışındaki diğer yüzde 50’nin hepsi bu durumda terörist mi oluyor?
Yazıktır, ayıptır, günahtır.
Hangi vicdana sığar bu yakıştırma?
Bu tür yaklaşımların, sözlerin sonuçlarını bu ülke geçmişte çok ağır bedellerle ödedi.
Maraş’ı, Madımak’ı, 1 Mayıs’ı, 12 Eylülleri unutmadı bu millet.

***
Bir zamanlar düşünce ve ifade özgürlüğü, daha fazla özgürlük diye haykıranlar bugün aynı talepleri görmezden gelip, bu talebi dillendirenleri provokatörlükle suçlamaya başladı bile.
Nerede o mağdur edebiyatına dayanak olan özgürlükler?
Düşmana karşı gözünü kırpmadan ölüme yürüyenlerin hepsi Sünni miydi?
Bu ülke Alevilerin, Sünnilerin, Türklerin, Kürtlerin, Çerkezlerin, Arapları, Lazların vs… birlikteliğiyle Mustafa Kemal Atatürk’ün önderliğinde kurtarılmadı mı?
Verilen kurtuluş mücadelesi mazlum halklara örnek olmadı mı?
Böyle bir mücadelenin ardından da “Yurtta Sulh, Cihanda Sulh” şiarını haykırarak yeni bir ülkenin temelini atmadılar mı?
Barış türküleri söylememiz gerekirken bugün herkes savaş tamtamları çalıyor.
Barış ve sağduyu çağrısı yapması gerekenler bugün bilerek ya da bilmeyerek milleti atomlarına ayırmaya çalışıyor.
Çanakkale’de, Sakarya’da, Samsun’da, Adana’da, Gaziantep’te Kahramanmaraş’ta ve ülkenin dört bir yanında bağımsızlık için, özgürlük için canlarını seve seve feda eden Alevi, Sünni, Kürt, Türk atalarımızın kemikleri sızlamıyor mu?
Bu ülke bir kişinin ya da bir grubun değil.
Bu ülke hepimizin.
Barış.
İhtiyacımız olan anlayış, vicdan ve barış…