TOPLUMUN YÜKSELİŞİ ve ÇÖKÜŞÜ KADINA VERDİĞİ DEĞERLE ÖLÇÜLÜR

Yıllarca kadının rolü, dar kalıplara sıkıştırıldı. “Anne”, “eş”, “evin direği” denildi. Oysa kadın, sadece bu tanımların içine sığdırılacak kadar küçük değildir. Kadın; düşünen, üreten, yöneten, hayal kuran ve o hayalleri gerçeğe dönüştüren güçlü bir varlıktır. Onu sınırlandırmak, aslında toplumun kendi potansiyelini sınırlandırmasıdır.
Aile dediğimiz yapı, sevgi kadar adalet üzerine de kurulmalıdır. Kadının sustuğu, geri planda kaldığı bir ailede ne gerçek huzur vardır ne de sağlıklı bir gelecek. Çünkü çocuklar, sadece söylenenleri değil, yaşananları öğrenir. Annesinin değersizleştirildiği bir evde büyüyen bir çocuk, yarının adaletini nasıl kurabilir?
Kadın fedakârdır, evet. Ama bu fedakârlık, onun haklarının yok sayılmasının bahanesi olamaz. Kadın güçlüdür, evet. Ama bu güç, onun yükünün sürekli artırılması için bir gerekçe değildir. Asıl mesele, kadının omuzlarındaki yükü artırmak değil, o yükü paylaşabilmektir.
Unutulmamalıdır ki; güçlü kadın, güçlü aile demektir. Güçlü aile ise sağlam bir toplumun temelidir. Kadının söz sahibi olduğu, değer gördüğü, hayallerini gerçekleştirebildiği bir dünyada; sadece kadınlar değil, herkes kazanır.
Bugün hâlâ kadının hakkını tartışıyorsak, aslında insanlığın vicdanını tartışıyoruz demektir. Ve vicdan, ertelenebilecek bir konu değildir.
Çünkü bir toplumun yükselişi de çöküşü de, kadına verdiği değerle başlar.