Kifayetsizlik

Türkiye’nin bugün ihtiyacı olan tek şey barıştır. Çünkü bugün Türkiye ne yazık ki bin parçaya bölünmüş durumda. İnsanlar birbirleriyle kavgalı, seçilmişler kendilerini seçenlerle kavgalı, yöneticiler birbirleriyle kavgalı. O kadar çok “biz”, o kadar çok “öteki” var ki… Herkes herkesi kendine benzetmeye çalışıyor.  Benzetemediklerini kara listeye yazıp adeta düşman askeri gibi görüyor. Barışa hiç bu kadar ihtiyacımız olmamıştı sanırım. Gezi Parkı protestoları barışa duyulan özlemin de bir göstergesiydi aslında.  Farklı görüşlere sahip milyonlarca insanın biraraya gelmesi bunun açık bir kanıtıydı.  Olmuyor cümleler sıralanmıyor nedense.  Zaman zaman insanın içi dolar, bağırıp çağırmak, haykırmak, içindekileri döküp rahatlamak ister ya… İşte durum budur.  Cümleleri toparlamak hiç bu kadar zor olmamıştı. Şairin dediği gibi kelimeler kifayetsiz kalıyor.  Sözcükler yan yana gelip cümleleri oluşturmuyor bir türlü. Yazdıklarım, anlatmak istediklerimi anlatamıyor. Siz her şeyi zaten biliyorsunuz ve anlıyorsunuz.  Kalbinizin sesini, vicdanınızı dinleyin yeter.