havva ana
dokunsam ağlayacaktı
dokundum
ağlamadı!
kim bilir ne ağıtlar gizliydi nasır tutmuş dilinin dehlizlerinde
neylersin
ana yüreği işte!
***
sekiz sene daha geçse
yüz yaşını görüp
dalya diyecek
ama…
bir dağ köyünde
kirli yastıkları kokmuş tahta divana uzanıp
komşudan gelecek bir tas çorba beklerken
yokluk ve sefalet içinde uyuduğunu
kimse bilmeyecek!
***
‘oğlum gelmedi bu bayram
kapımı açar mı diye çok bekledim
gelseydi
sarılacaktım’ diyor
92 yaşındaki havva ana…
tek başına yaşadığı barakada
evlat hasretini haykırıyor
yüreği yana yana
...........
Yorumlar
Kalan Karakter: