Doğanın İntikamı

Adana’nın Kozan ilçesinde etkili olan sağanak yağış, kısa sürede sele dönüştü. Cadde ve sokaklar göle dönerken, araçlar suyun ortasında çaresiz kaldı. Yaşanan bu manzara, sadece bir doğa olayı değil; aynı zamanda yıllardır görmezden gelinen gerçeklerin bir yansımasıydı.
Her yağmur sonrası benzer görüntülerle karşılaşıyoruz. Su baskınları, taşkınlar, altyapı yetersizlikleri… Ancak mesele yalnızca yağmurun şiddeti değil. Asıl mesele, doğayla kurduğumuz ilişkinin giderek daha hoyrat, daha sorumsuz bir hal alması. Dere yataklarına yapılan yapılar, betonlaşmanın hız kesmeden devam etmesi, yeşil alanların yok edilmesi… Tüm bunlar, doğanın dengesini altüst eden başlıca nedenler.
Bugün Kozan’da yaşanan sel, aslında doğanın sessiz bir çığlığıdır. “Benimle uğraşma, beni talan etme, yıkma, kesme” diyen bir uyarıdır. Çünkü doğa, kendisine yapılan hiçbir müdahaleyi karşılıksız bırakmaz. Ormanları keserseniz, yağmurun toprağa tutunacağı kökleri yok edersiniz. Toprağı betonla kaplarsanız, suyun akacağı bir yol bırakmazsınız. Sonunda ise doğa, kendi yolunu kendisi açar.
Bu yaşananlar kader değil, ihmalin sonucudur. Plansız şehirleşme, denetimsizlik ve kısa vadeli çıkarlar uğruna yapılan yanlışlar, bugün karşımıza afet olarak çıkıyor. Oysa çözüm bellidir: Doğayla kavga etmek yerine onunla uyum içinde yaşamayı öğrenmek.
Unutulmamalıdır ki doğa, insana rağmen değil; insanla birlikte var olur. Ona zarar verdiğimiz her an, aslında kendi geleceğimizi de tehlikeye atıyoruz. Kozan’daki sel felaketi, bir kez daha bize şunu hatırlatıyor: Doğa konuşmaz, ama zamanı geldiğinde en sert şekilde cevap verir.
Artık bu sesi duymanın zamanı gelmedi mi?