"Hafif Süvari Alayının Hücumu" şiiri

Kırımı Savaşı'ndan Kısaca...
Bir anahtarın, büyük  bir savaşa  neden olacağı kimin aklına gelirdi ki?
Her nekadar  savaşın sebebini bir anahtara bağlasak da esasında  bu anahtar savaş kapısını açan son aşamaydı.  
Devletler zaten savaş için her türlü psikolojik ve lojistik hazırlıklarını yapmıştı. 
Pe ki nedir bu anahtar?  Adım adım gizemden çıkalım. 
Kilise anahtarından bahsediyorum. Ve bu anahtarın kimde olacağından..
Yanmaya hazır bir yığın yaş odun vardı meydanda ,ve bir kaç kuru odunun tutuşturması gerekiyordu .
İlk kuru odunu atan Osmanlı oldu ancak tutuşturanlar diğer devletler oldu.
Osmanlı Filistinde sorun haline gelen kutsal yerlerle ilgilenmeleri için İngiltere,  Fransa  ve Rusya gibi ülkelere izin vererek ilk odunu atmış oldu.
Bu odunu yakacak olan sa Rusya oldu.  Rus Çar'ı  kendi deyimiyle " Konstantinopolis’i" almak istiyordu. 
Kuzeye sıkışmış Rusya Sibirya'nın sert rüzgarından kurtulup Güneyde diğer devletlerin halkları gibi içlerini ısıtacak ılık rüzgarlar istiyordu.  Ancak sorun şuydu, gemilerini Akdeniz’e indirecek bir yol bulamıyordu. 
O halde  " Konstantinapolis 'i  alması şarttı ve bir bahane  gerekiyordu. 
Bir başka odunu da İngilizler atacaktı.  İngilizler   vahşi ve barbar olarak gördükleri Rusların, alacaklarını paylaşma teklifine sıcak bakmıyordu. 
Tabi Nikola bir umut, kraliçeyi - Victoria'yı-  etkilemek için İngiltere’ye gitti.  Zekasına güvenen  Nicola  Kraliçenin  kocasını  olabildiğince  övücü konuşmalar yaptı .Zira kraliçe   kocasının övülmesinden çok hoşlanıyordu.  -Bu da ayrı psikolojik durum tabi.-
Nicola zekasıyla kraliçeyi etkilediğini düşüne dursun Kraliçenin yanından ayrıldıktan sonra  " ne barbar bir adam!" Diye bağıran  kraliçeye  yardımcılarından biri "İnanıyorum ki bütün ilerlemelere düşman olan bu barbar ulus Avrupa'nın merkezine bir yerleşecek olursa bu insanlığın başına gelip gelebilecek en büyük felâket olur" değerlendirmesini yapıyordu. 
Aslında  zeki olduğunu zanneden Nicola zekası(!)yla iki rakip ülkeyi  İngiltere ve Fransa yı  birbirine yaklaştırıyordu.  Zira Rusya Türklere saldıracak olursa sıranın kendilerine geleceğinden endişelenen  Fransa,  İngiltere 'nin  kapısını çalacaktı. 
Nitekim  "1356 'da İngilizlere esir düşen Fransa kralından bu yana ilk kez bir Fransız kral ki o da Louis Philip ,İngiltere’yi ziyaret etti. Ve Kraliçenin gözüne girmeyi de başardı. "
 Kuru odunlar yığılmıştı artık . Bir kibrit gerekiyordu.
Ruslar ve Fransızlar  Beytülmalimdeki İsa'nın Doğumu Kilisesi'ni koruma hakkını almak için  ayrı ayrı Osmanlıyı tehdit ettiler. 
Osmanlı  Fransa'dan yana karar alınca da Ruslar  dediğini yapıp  saldırıda bulundu. Fransa boş durmadı tabi.  Onlar da  Ruslara saldırdı. İngilizler bekler mi hiç? Fransa 'dan  yana tavır alıp  beraberce  bir güzel Rus topraklarını dövmeye başladılar. 
İki ülke Sivastopol limanını ablukaya aldı.  Aldı almasına da Ruslara  çok çetin savaşıyorlardı. Nitekim taraflar  Kırım yarımadasında  o kadar zaman harcamış ve o kadar kayıp vermişlerdi ki  , bu savaşa  Kırım Savaşı adını vermişlerdi. 
Savaş uzadıkça İngilizler afalladı.  Gözleri önünde "çürüyen erzaklarına çaresizce baktılar."  Acıktıklarında yiyecek erzak bulamadılar.
Bu savaşın en ilginç yanı da " Bakalava Muharebesi"ydi. İngiliz subaylar destek beklemek yerine kahramanlık yapıp atlı birliklerle Ruslara saldırınca "bir teki sağ  kalmadı."
"Bu hezimet için şiir bile yazıldı." " Hafif Süvari Alayının Hücumu" şiiri.
"Birileri hata yapmıştı 
Karşılık vermek değil onların işi
Ya da sorgulamak herhangi bir şeyi 
Savaşıp ölmek hepsinin kaderi 
Ölüm vadisine sürdü atını 
Altı yüzü de."
Öyle ya hep biz mi şiir yazacaktık olaylar üstüne. ..