“Osmanlı Torunuyum” Demekle Ümmet Olunmuyor

Son yıllarda sıkça duyduğumuz bir söylem var: “Osmanlı torunuyuz, ümmet kardeşiyiz.”
Ancak tarih ve bugün yaşananlar, bu söylemin içinin ne kadar boşaltıldığını açıkça ortaya koyuyor.
Kendini Osmanlı torunu ilan eden bir güruh var ki, Osmanlı’yı gerçekten tanımaktan da tarihten ders çıkarmaktan da son derece uzak. Zira tarih kayıtları açıkça gösteriyor: İran, Filistin ve bazı Arap ülkeleri, Osmanlı’nın en zor dönemlerinde ya sessiz kaldı ya da doğrudan arkadan vurdu. Bugün bu gerçekleri görmezden gelip “kardeşlik” nutukları atmak, ne samimiyetle ne de akılla bağdaşır.
Özellikle İran’ın yıllardır sürdürdüğü söylem siyaseti ortadadır. Konuşmakta ustalar, hamle yapmaya gelince ise ortada somut bir duruş yok. Bölge yanarken yapılan açıklamalar, meydan okuma havasında olsa da sahada karşılığı olmayan sözlerden ibaret kalmaktadır. Açık konuşmak gerekirse: Bu söylemler artık inandırıcılığını yitirmiştir.
Bugün savaşlar sürüyorsa, bedelini ödeyen yine mazlum halklar oluyor. Ancak bu bedeli sınırsızca üstlenmesi beklenen ülke Türkiye değildir. Türkiye bugüne kadar insani, vicdani ve tarihi sorumluluklarını fazlasıyla yerine getirmiştir. Fakat gelinen noktada net bir gerçek vardır:
Eğer bu savaşlar uzarsa, Türkiye sınırlarını çok daha sıkı şekilde kontrol etmeli, özellikle sığınmacı konusunda net, kararlı ve caydırıcı bir politika izlemelidir.
Bugün Suriyelilerin düştüğü durum ortadadır. Kendi vatanlarından koparılan, başka ülkelerde yük haline getirilen milyonlar… Aynı tabloyu yarın Türkiye için yaşamak istemiyorsak, duygusal reflekslerle değil, devlet aklıyla hareket etmek zorundayız.
Ümmet kavramı, sadece zor zamanda kapıya dayanmakla olmaz. Kardeşlik, sözle değil; duruşla, fedakârlıkla ve adaletle olur. Tarihi arkadan hançerleyenlerin, bugün kardeşlik iddiasında bulunması samimiyet testinden geçememektedir.
Türkiye’nin artık başkalarının hatalarının, ikiyüzlü politikalarının ve sonuçsuz hamasetinin bedelini ödemeye mecali yoktur. Net duruş, güçlü sınırlar ve kararlı devlet politikası; bu coğrafyada ayakta kalmanın tek yoludur.