"Tebrikler Anadolu Aslanlarına"

Ramazan ayı sadece oruç tutmak değildir. Ramazan; paylaşmaktır, hatırlamaktır, aynı sofrada yan yana oturabilmektir. Birbirini tanımayan insanların aynı ekmeği bölüşmesi, aynı duaya “âmin” demesidir. İşte bu ruhu Ramazan boyunca diri tutan örneklerden biri de Anadolu Aslanları’nın (ASKON) kurduğu iftar sofraları oldu.
30 gün boyunca, her gün bir üyenin katkısıyla kurulan iftar sofralarında yüzlerce vatandaş orucunu açtı. Bu sofralar sadece karın doyurmadı; gönülleri de doyurdu. Çünkü mesele verilen yemeğin menüsü değil, o yemeğin hangi niyetle verildiğiydi. Katılan vatandaşların “Buna vesile olan herkesten Allah razı olsun” sözleri aslında bu organizasyonun en samimi özetiydi.
Bugün toplum olarak en çok ihtiyaç duyduğumuz şey; samimiyet. Gösterişten uzak, reklam kaygısı gütmeyen, gerçekten ihtiyaç sahibini gözeten hayırlar… Ne yazık ki birçok sosyal faaliyetin “vitrin” amacıyla yapıldığı bir dönemde, ASKON üyelerinin Ramazan boyunca sürdürdüğü bu iftar geleneği, tam da bu yüzden kıymetlidir.
ASKON Yönetim Kurulu Başkanı Abdulvahap Delibaş’ın yaptığı açıklamalar da bu anlayışı destekler nitelikteydi. “Soframızı şereflendirdiniz” ifadesi, aslında bakış açısını net şekilde ortaya koyuyor. Yani vatandaş davet edilen değil, sofranın bereketi olarak görülüyor. Bu da Ramazan ahlakının özü değil midir?
Bir başka önemli nokta da süreklilik. Bir gün, bir hafta değil; tam 30 gün boyunca devam eden bir organizasyondan bahsediyoruz. Üstelik her yıl artarak sürmesi hedeflenen, önümüzdeki yıl 1200 kişiye ulaşması planlanan bir iftar geleneği… İşte bu, niyetin geçici olmadığını gösterir.
Bugün ülke olarak zor zamanlardan geçiyoruz. Ekonomik sıkıntılar, toplumsal ayrışmalar, umut kırıklıkları… Böyle dönemlerde bir tas çorbanın, bir sıcak yemeğin, bir selamın değeri çok daha büyüktür. Aynı sofrada yan yana oturabilmek, birbirinin halini sormak, belki de unuttuğumuz kardeşlik duygusunu yeniden hatırlatır.
Bu yüzden bu tür organizasyonları sadece bir “iftar programı” olarak görmek eksik olur. Bunlar, toplumsal vicdanın canlı tutulduğu, dayanışmanın ete kemiğe büründüğü anlardır. Ve bu anlara katkı sunan herkes, sessiz ama çok kıymetli bir sorumluluğu yerine getirmiş olur.
Ramazan gelip geçer, sofralar toplanır. Ama samimiyetle kurulan gönül bağları kalır. Bu sofralara emek veren, katkı sunan, niyet eden herkesten Allah razı olsun. Çünkü bu ülkede hâlâ paylaşmayı bilen insanlar olduğu sürece, umut da vardır.