TÜV -TÜRK: Denetim mi, Eziyet mi?

Türkiye’de araç muayenesi denildiğinde artık akla “denetim” değil, çile geliyor. Bunun adı cezalandırma değil; açık ve net şekilde kamu hizmetinin özelleştirme eliyle vatandaşa eziyete dönüşmesidir.
TÜV -TÜRK ile yapılan sözleşme, gelinen noktada ivedilikle ve tek taraflı olarak feshedilmelidir. Çünkü yaşananlar münferit bir olay değildir; ne ilktir ne de son olacaktır. Türkiye’nin dört bir yanındaki TÜV - TÜRK istasyonlarında yaşanan sorunlar, vatandaşın bireysel şikâyetleri olmaktan çıkmış, toplumsal bir yaraya dönüşmüştür.
Personelin tavırları çoğu zaman kamu hizmeti anlayışından uzak, adeta bir eşkıya misali davranışlar sergilemektedir. Vatandaşla konuşma üslubu, keyfi uygulamalar, anlamsız kusur tespitleri ve “oldu-bitti” mantığıyla yürütülen işlemler; sosyal medyada sayısız video ve paylaşımla zaten ortadadır. Bunlar inkâr edilemez gerçeklerdir.
Demek ki sorun bireysel değil, sistematiktir.
Vatandaş TÜV - TÜRK’te muayene yaptırmıyor;
tabiri caizse işkence yaşıyor.
Saatlerce kuyruk, yüksek ücretler, en ufak ayrıntının ağır kusur sayılması, itiraz mekanizmasının fiilen olmaması… Tüm bunlar bir araya geldiğinde ortaya çıkan tablo şudur:
Vatandaş çaresiz, sistem duyarsız.
Buradan hükümete açık bir çağrı yapmak gerekiyor:
Bu hizmet özel bir firmanın kâr hırsına bırakılamayacak kadar hayati ve kamusaldır. Araç muayene istasyonları derhal devlet bünyesine alınmalı, bu hizmet yeniden kamu eliyle yürütülmelidir. Hem denetim sağlanır hem de gelir devletin kasasına girer.
Ücretler konusuna gelince…
Vatandaş açıkça söylüyor: Fiyatlar çok yüksek.
Bu rakamlar denetim bedeli değil, adeta bir cezaya dönüşmüş durumda. Ekonomik krizin, hayat pahalılığının bu kadar ağır olduğu bir dönemde vatandaşın sırtına bir de bu yük bindirilemez.
Devlet, milletinin feryadına kulak vermek zorundadır.
Sessiz kalmak, yaşananları normalleştirmek demektir.
TÜV - TÜRK meselesi artık bir firma meselesi değil;
adalet, kamu hizmeti ve vatandaşın onuru meselesidir.
Gereken adım nettir, gecikmemelidir.