Kırmızı Elma’ya Giden Yol

Bir hayal vardı önce,
Sessiz, derin, kimselerin duymadığı bir iç ses gibi.

Bir tuvalin beyazlığında saklı,
Bir fırçanın ucunda titreyen umut gibiydi.

Sonra o hayal, renk buldu.
Kırmızıya çaldı biraz.

Belki bir elmanın içten içe büyüyen hikâyesiydi bu,
Belki de yüreğin en saf yerinde filizlenen bir başarı.

Ve o yolculukta kimse yalnız yürümezdi aslında.

Bir ev vardı,
Kapısını açtığında yorgunluğun değil, inancın karşılandığı.

Aile,
Sessiz kahramanlar gibi, görünmeden güç veren,
Düşerken tutan, yorulunca

“Devam et” diyen.

Bir okul vardı sonra,
Sadece derslerin değil, hayallerin de öğretildiği.

Özhan Kadir Kaya,
bir kapıyı aralayan değil, ufuk açan bir isimdi.

Bir çocuğun içindeki cevheri görüp,

“Sen yaparsın” diyebilenlerden.

Ve bir öğretmen,
Renkleri sadece anlatmayan, hissettiren.
Gülçin Eşlik Öğrü,
her fırça darbesinde bir dünya kurmayı öğreten,
sanatı kalbe dokunduran bir rehber.

Ama bazen bir insan çıkar,
Unutulmaz,
Çünkü sadece görevini yapmaz,
Bir yüreğe dokunur.

Hasan Elmas,
Bir idareciden öte,
Bir yol arkadaşı gibi.
Bir başarının en çok sevineni,
Bir hayalin en güçlü savunucusu gibi.

Sessizce ama sarsılmaz bir inançla

“Devam et” diyen.

Sonra atölyenin kokusu siner zamana,
Boyalar konuşur, tuvaller susar.

Ve her suskunlukta bir ustanın izi vardır,
Efsanadir, Her fırçasında onun öğrettikleri Sanat adına teşvikleriyle Alişer Avcı'dır.

Mustafa Çetin,
Bir fırçanın nasıl ruh taşıyacağını öğreten,
Sabırla, emekle, ilmek ilmek bir başarıyı dokuyan.

Ve bir gün,
O haber düşer,
Bir köşede değil, yüreklerde yer bulur.

Mesajlar gelir, 
Tebrikler, dualar, iyi dilekler.
Her biri bir yıldız gibi düşer kalbe.
Her biri der ki:

“Yalnız değilsin ”
İşte o an anlaşılır…
Başarı, tek bir imza değildir.

Başarı, bir kalabalığın sessiz emeğidir.
Bir elmanın kızarması gibi.
Güneşten, sudan, topraktan izler taşır.

Ve “Kırmızı Elma”
Artık sadece bir başarı değildir.

Bir yolculuktur.

Bir vefadır.

Bir hatırlayıştır…

Çünkü bazı hikâyeler kazanmakla değil,
paylaşmakla büyür.

Ve senin hikâyen,
Kendine inananlarla birlikte yazıldığı için
bu kadar güzel
Uğur Efe, Artika Sanat Merkezinin   Genç ressamıdır.